آه. ای طبیب دل من درمان بیماری ام کن در پای تو رفتم از دست فکر پرستاری ام کن در دام عشقت اسیرم خون می خورم تا بمیرم گر فرصتی مانده باقی ای مهربان یاری ام کن ای همچو آتش فروزان پا تا سرم را بسوزان دود از وجودم برآور در آسمان جاریم کن در جان نوشم چه کردی با عقل و هوشم چه کردی خواهی ز مستی نمیرم تدبیر ...

چشم هایت خانه ام!هر صبح آفتاب،از آن سر می زند به صحن دلم ...

باز گرد!!شعری، نخوانده دارم؛ بانو ...سپید کاغذ مرا، خط بکش!!این پاراگراف ها را،به دلت، سنجاق کرده ام!!!

دلم تنگ است.. برای کسی که... نمیشود.. !! او را خواست .. نمیشود ..!! او را داشت .. فقط میشود... !!!!! سخت برای او.. دلتنگ شد.... و درحسرت آغوشش سوخت.